Vruchtbaarheidsproblemen komen niet vaak voor

Er wordt van vruchtbaarheidsproblemen gesproken als een koppel na een jaar proberen, niet zwanger is.

Uit onderzoek blijkt dat naar schatting 1 koppel op 6 in Vlaanderen kampt met vruchtbaarheidsproblemen.

Ongeveer 5% van de kinderen die geboren worden in ons land, zijn er gekomen dankzij medische begeleiding bij de voortplanting.

Vruchtbaarheidsproblemen en behandelingen zijn vaak heel confronterend voor de betrokkenen, en het valt vaak moeilijk om erover te praten. De misverstanden en taboesfeer maken het niet eenvoudiger. Velen praten er dus niet zomaar open over of enkel met dichte familie of vrienden.

Vruchtbaarheidsproblemen zijn niet zo erg, er is immers een oplossing voor

Nog los van het feit of een behandeling soelaas kan bieden, hebben vruchtbaarheidsproblemen een grote impact op iemands leven. Eens de beslissing is genomen om aan kinderen te beginnen, zijn de verwachtingen hooggespannen. Bij elke zwangerschap die uitblijft, maakt een beetje meer hoop plaats voor een beetje meer teleurstelling. Het krijgen van kinderen is voor velen een van de belangrijkste beslissingen in het leven. Lukt dat niet zoals men zich altijd had voorgesteld, dan is het gevoel van onmacht groot. Dit is zo belangrijk, men kan er zelf niets aan doen en toch voelt het aan alsof men faalt. De vragen, twijfels en emoties zijn groot.

Er zijn mogelijkheden, wat betekent dat er beslissingen moeten worden genomen. Zonder kinderen verder? Adoptie? Een vruchtbaarheidsbehandeling? Eens die beslissing is genomen, wordt het wellicht niet meteen makkelijker. Als je beslist om zonder kinderen verder te gaan, wil dat niet zeggen dat ook de kinderwens ineens is verdwenen. Het is een proces om daarmee leren om te gaan en om andere zaken te vinden om het leven verder rond op te bouwen. Adoptie betekent kiezen voor een lang proces met veel papieren, hopen op goedkeuring en wachttijden. En een behandeling tot slot betekent, binnenstappen in een medisch verhaal waarvan de duurtijd en uitkomst onzeker is.

Wie kiest voor een kind, of het nu via adoptie of via een medische behandeling is, heeft geen zekerheid of het ooit zal lukken. Het proces zelf duurt makkelijk maanden of jaren met telkens nieuwe vragen en beslissingen.

Vruchtbaarheidsbehandelingen zijn onnatuurlijk

Bijna iedereen kan met medische hulp toch kinderen krijgen

Iedereen heeft in de media al wel eens iets gelezen over medsich begeleide voortplanting. Sinds in 1978 Louise Brown, 'de eerste proefbuisbaby' werd geboren, heeft de reproductieve geneeskunde veel vooruitgang geboekt. Er zijn gelukkig veel mooie verhalen van ouders die dankzij een behandeling hun kinderwens kunnen vervullen.

Vandaag zijn er dus verschillende behandelingsmogelijkheden. Soms ontstaat daardoor een te optimistische indruk als het gaat over medisch begeleide voortplanting, maar de realiteit is dat vruchtbaarheidsbehandelingen niet bij iedereen uiteindelijk zullen resulteren in een succesvolle zwangerschap. Niet iedere kinderwens kan dus door medisch begeleide voortplanting worden vervuld.

Bovendien is de slaagkans per behandeling beperkt. De meeste wensouders dienen verschillende pogingen te ondergaan. Het is niet abnormaal dat men twee jaar in behandeling is voor de komst van één kind, en vaak is men voor de behandeling start al geruime tijd bezig met de kinderwens. De kans dat wensouders een jaar na het starten van de behandeling een gezonde baby in hun armen houden, is slechts 1 op 5.

Er zijn veel spermadonoren

De leeftijd waarop je aan kinderen begint, is vandaag met alle mogelijkheden die er zijn niet meer belangrijk