In Nederland is de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde gestart met een haalbaarheidsstudie naar de oprichting van een levenseindekliniek. In deze kliniek zouden mensen moeten terecht kunnen voor euthanasie, hulp bij zelfdoding of het zelf uitvoeren van suïcide.

Volgens Wim Distelmans, professor palliatieve zorgen aan de VUB en voorzitter van de Leif-artsen, wil NVVL hiermee het euthanasiedebat in Nederland heropenen. In tegenstelling tot in België mogen dementerenden in Nederland euthanasie vragen, maar veel artsen aarzelen om die ook uit te voeren. Een levenseindekliniek kan dan een alternatief bieden voor hen en anderen die moeite hebben een arts te vinden. De vergelijking wordt gemaakt met de abortusklinieken, die ook werden opgericht omdat vroeger weinig artsen bereid waren abortus te plegen.

Sommige artsen en ethici reageren kritisch op het voorstel. Men twijfelt aan de meerwaarde van zo’n kliniek en meent dat een zorg rondom het levenseinde deel moet blijven uitmaken van een integrale zorg.

Distelmans vindt dat het debat ook in België moet heropend worden. In de eerste plaats wil Distelmans dat meer mensen beroep moeten kunnen doen op euthanasie. Mensen met een ‘verworven, onherroepelijke wilsonbekwaamheid’, zoals patïenten met een hersentumor en AIDS-patiënten in een bepaalde fase van de ziekte. En sommige psychiatrische patiënten.

Bron: “Nieuw euthanasiedebat dringt zich op”, de Huisarts, 19/8/2010.