Naar aanleiding van de gespreksavond met Peter-Paul Verbeek gaven we 5 van zijn boeken weg. Om een exemplaar te kunnen winnen vroegen we om een antwoord te geven op volgende prijsvraag:

Proficiat aan Egbert Asselman, Eveline Cortier, Elfi De Boos, Luc Dobbelaere en Karin Van Tendeloo. Zij winnen elk een exemplaar van het boek “De grens van de mens” van Peter-Paul Verbeek.

De 5 winnende reacties:

Als chirurg verkies ik voor de mensen:
een ingebouwde handleiding van zichzelf.

*

Wat wil ik veranderen aan de mens van de toekomst? Er kunnen veel zaken zijn.
Als celliste echter is het zo vervelend om mijn instrument even tegen mijn schouder te moeten leggen en even te stoppen met spelen om de partituur om te draaien, dat ik een uitstekend idee heb! Een extra uitsteeksel aan de knie om snel en discreet partituren om te draaien! Dan moeten onze broeken en kousenbroeken wel aan de linkerkant (links is handiger omdat de partituren van rechts naar links gelegd worden) een uittrekbare plooi bevatten, zodat die knie-arm gebruikt kan worden.

*

Ik zou de mens zo maken dat hij zich kan herstellen zoals planten dit doen. Bijvoorbeeld er breekt een takje af en er komt een nieuw takje te voorschijn. Bij de mens wordt dat dan bijvoorbeeld: na een ongeval is je duim weg en er begint een nieuwe duim te groeien. Dat zou leuk zijn.

*

Als chirurg zou ik dieper gaan graven in de hersenfuncties die het gevoel voor humor (mee) bepalen en deze stimuleren, mogelijk met deep brain stimulation.Iedereen krijgt kort na de geboorte deze ingreep, beschouw het als een vaccinatie tegen de pokken.

We gaan het leven, en vooral onze eigen rol erin, dan sterk relativeren: humor is de essentie tot (zelf)relativering. Iedereen leert de feitelijk ook grappige kanten kennen van zijn en andermans gebreken en overtuigingen zoals bijvoorbeeld godsdienst (zonder die eventueel overboord te gooien). Veel mensen zijn daar nu al toe in staat, maar veel miserie is te wijten aan dit gebrek voor humor. Dit leidt in belangrijke mate tot rivaliteit in de professionele en privésfeer. Humor vergroot ook het empathisch vermogen en dat zal broodnodig zijn om misschien wel de wereld te redden, die mogelijk zal crashen door groeiend egoïsme en ongelijkheid.

Voila, een mogelijk kleine ingreep voor een "wereld van verschil"...

*

Mocht ik kunnen dan zou ik de bij mens "het maken van een ethisch oordeel" als default-instelling in zijn/haar brein willen instellen!

De andere inzendingen:

Een implantaat voor instant simultaanvertaling lijkt me wel nuttig.

*

Ik zou schedelboringen doen om geesten beter te laten passeren. Oei, dat is al geprobeerd door Neanderthalers...
Wel, dan zou ik pasgeboren meisjes dichtnaaien tot hun vader de bruidsprijs heeft opgestreken. Shit, daar ben ik ook al te laat mee.
Goed, als we gewoon eens minder gewenste rassen zouden lozen. Verdomme, ook al geprobeerd!
Weet je wat? Laat ons lichamelijke integriteit uitroepen tot een universeel mensenrecht.
Ook al gedaan maar helpt niet? Dan moeten we eens dringend iets gaan ondernemen tegen de overtreders.

*

Moest ik chirurg zijn in de toekomst
zou ik (alvast mezelf) klonen
eentje om te leren
eentje om te werken
eentje om te slapen
eentje om te feesten
eentje om te sporten
eentje voor het huishouden
...
Lijkt me fijn. maar het vergroot dan weer het probleem van overbevolking hoewel... enkel de feestende variant zal eten en drinken.
;-)

*

Ik zou de mens die afgestompt is, die kortzichtig en ongevoelig door het leven gaat, met enkel de focus op het vergroten van het eigen welzijn en anderen hierdoor kwaad berokkent, doen zelf ontbranden. :-)

*

Het gedeelte van de hersenen dat verantwoordelijk is voor agressie in de breedste zin van het woord zou ik uitschakelen.
Dit zou voor mij echt een andere wereld betekenen.
Nooit meer oorlog !
Geen vijandschap !
Geen huiselijk geweld !
Wat moet het nog meer zijn ?

*

Volgens mij heeft de mens inderdaad alles wat hij nodig heeft gekregen, inclusief de verantwoordelijkheid om keuzes te maken en achter deze keuze te staan of ze te herzien en een nieuwe keuze te maken. De ervaring van zijn keuzes en zijn leven doet hem groeien als mens en als ziel. Als wij ons vernuft kunnen gebruiken om mensen te helpen, zal ons dat gelukkiger maken. Ik ben van mening dat we best in eerste instantie onszelf moeten aanvaarden en waarderen zoals we zijn en niet te veel naar perfectie (of wat we hier soms onder verstaan) streven, het blijft een hele delicate kwestie, waar zeer zeker een groot gevaar in schuilt, maar ik ben ervan overtuigd dat de mens, ondanks alle lelijkheid nog steeds aan ’t ontwikkelen is! Gelukkig maar! Het doet me vooral deugd te zien dat er een samenwerking is tussen verschillende vakgebieden. Ik ben momenteel een boek aan t lezen over een conferentie waar wetenschappers in dialoog treden met o.a. de Dalai lama, samen weten we meer en we kunnen veel van elkaar leren!

The sky is not the limit!

Een dankbare mens :-)

*

Indien het mogelijk zou zijn om de mens te verbeteren kies ik voor : ' Een groter moreel besef '

*

Moest ik chirurg van de toekomst zijn (als ik dat al zou willen zijn, vermits het een zeer grote verantwoordelijkheid is) zou ik de mens enkel chirurgisch behandelen als het te maken heeft met “genezen” of ”verhelpen van aandoeningen” die de kwaliteit van het leven ten goede komt.

Van de eenvoudige wegname van een ontstoken de appendix, knie en heupprothese,tot transplantatie om bijvoorbeeld mucoviscidose te verhelpen. Ik bedoel dus vooral om met de beschikbare middelen de kwalen, pijn en levensduur van patiënt te verbeteren. Dus niet ten allen prijzen. Ik zou me zeker eerst afvragen of het ethisch en medisch verantwoord is om de (eventueel door de patiënt gevraagde) ingreep uit te voeren. Zo zou ik zeker NIET alle plastische chirurgie uitvoeren, die enkel en alleen het uitzicht veranderd omwille van professionele redenen. Ook geen hartchirurgie bij een 80 jarige die grote kans maakt om in of snel na de operatie te sterven.

Op dit ogenblik zijn er veel chirurgen die werken als in de economie. Waarbij niet de werkelijke “hulp aan een mens” centraal staat, maar zijn inkomen.

Ik denk dat een chirurg trouwens evenals gelijk welke andere arts, eerst en vooral (ethisch) goed moet nadenken op welke manier hij de patiënt, die zijn hulp komt inroepen, in eer en geweten het best kan behandelen. Dat is misschien niet altijd via chirurgische weg.

De wetenschap en artsen kunnen al zeer veel, maar we zullen er toch altijd rekening mee moeten houden dat we ooit moeten sterven. En welke chirurgische behandelingen ook, wel kunnen maar zeker niet per definitie zullen leiden tot meer geluk, tevredenheid en zin in het leven.

En aan dat laatste heeft ieder mens nood.

*

Ik zou de mens vroegtijdig scannen in zijn brein.
Op basis van deze gegevens een “behandelingsplan” opmaken.
Vrijblijvend of niet is me nog niet duidelijk. In ieder geval zou de kans groter zijn dat de mens tijdig inzicht krijgt in zijn mogelijkheden.
Het brein is niet maakbaar maar misschien bestuurbaar. Zo blijft er nog een vrije wil over om daarmee dan aan de slag te gaan.

*

"De chirurg van de toekomst" is nogal vaag. Waar denken we aan? 20 jaar? 100 jaar? 500 jaar?

Laten we het ruim nemen: 100 jaar.

De chirurg van de toekomst over 100 jaar (wellicht eerder) is een programmeur, een softwarespecialist die al of niet in overleg met de patiënt de hersenen van de patiënt gaat 'afregelen', teneinde ongewenste gedachten en impulsen te elimineren. Tenminste... dat denkt de patiënt.

In werkelijkheid is het de overheid die de patiënt bestuurt. Het genezen van lichamelijke klachten is dan al volledig geautomatiseerd.

*

Persoonlijk denk ik niet dat er aan 'de mens' lichamelijk iets moet veranderen maar dat is toch anders wat 'het moreel besef' betreft, daar zou ik hem een extra portie willen van geven vooral aan diegene die nu de macht willen uitmaken en noch van zichzelf noch van anderen lessen willen trekken. Laat het maar een extra grote portie zijn!!!

*

De ouderdomsverwachting is te verschillend.
Zij zou voor iedereen kunnen liggen tussen bv.70en 80.
Iemands gezondheid hangt af van de zorg die men ervoor heeft.
Dat zou voor meer gelijkheid zorgen.

*

Als chirurg van de toekomst zou ik de mens met een groter moreel besef uitrusten.
Want dit genereert meer zelf-respect en tevens meer respect voor de medemens, om het even tot welk ras of stand hij of zij behoort.
Deze twee liggen,mijns inziens,aan de basis van het ware geluk.

*

De mens heeft geen technische interventies nodig om beter te worden.

*

Veranderen aan de mens:

Geluk zit in je hoofd...
Wel de mens zo maken dat er geen afgunst of jaloezie meer is, maar dat hij tevreden en vooral gelukkig is met de essentie die wij allemaal nodig hebben: eten, drinken,onderdak, liefde en ...
Blijkbaar hebben wij allemaal veel te veel en leven wij enkel om nog meer te hebben.

*

“Een groter moreel besef".

Bedankt aan alle deelnemers voor deze inspirerende antwoorden!