Zo’n vijftien procent van de koppels met kinderwens raken niet binnen het jaar op een natuurlijk wijze zwanger. Vroeger werd dat het lot genoemd en bleef het zo. Tegenwoordig richten deze paren hun blik op de medische wetenschap en doen ze een beroep op IVF of ICSI.

IVF of In Vitro Fertilisatie is een techniek waarbij de bevruchting buiten het lichaam van de vrouw plaatsvindt. De vooraf uitgezochte eicel van de vrouw en zaadcellen van de man worden samengebracht in een laboratorium, waar de bevruchting weliswaar op eigen kracht maar op een glazen schaaltje gebeurt. Het embryo dat ontstaat wordt na onderzoek terug geplaatst in de baarmoeder. Overgebleven embryo’s kunnen worden ingevroren in afwachting van een latere terugplaatsing bij dezelfde of, als daar toestemming voor werd gegeven, bij een andere vrouw.

ICSI of Intra Cytoplasmatische Sperma Injectie is een techniek die nog verder gaat en waarbij van een onvruchtbare man de zaadcellen worden onderzocht op hun leefbaarheid en één ervan wordt geïnjecteerd in de eicel. Ook hier gebeurt de bevruchting buiten het lichaam. Beide technieken hebben hetzelfde doel, namelijk tegemoet te komen aan de kinderwens van het koppel.

Kinderloosheid is geen ziekte en een onvruchtbare man of vrouw is niet ziek, maar toch belanden zij in een technische en medische omgeving, waar een eigen cultuur heerst. De bevruchting vindt plaats in een klinisch steriele omgeving en is een zuiver technische handeling door gespecialiseerd personeel in het ziekenhuis, waar het toekomstig ouderpaar niet aan te pas komt.

De emoties, zoals verwachting, hoop, teleurstelling bij het falen of vreugde bij een succesvolle zwangerschap zijn voor het koppel zelf, en moeten door hen worden verwerkt en ingevuld. Natuurlijk biedt het ziekenhuis een psycholoog aan, met een luisterend oor en een paar tips, maar ook de psycholoog maakt deel uit van de cultuur van het ziekenhuis. Het ondergaan en verwerken van de procedure om tot een geslaagde bevruchting te komen moet je als koppel zelf doen.

Ann de Jongh en Linda van de Sande hebben daarvoor een prachtig hulpmiddel uitgewerkt. De vriendschap tussen beide auteurs en de ervaringen van een van beiden in het ondergaan van kunstmatige bevruchting hebben geleid tot Mijn fertiliteitsdagboek. Het idee is eigenlijk heel simpel. In een mooi uitgewerkt boek kan de vrouw haar ervaringen neerschrijven en antwoord geven op de vragen die erin worden gesteld. Het fertiliteitsdagboek heeft eenvoudige, maar prachtige illustraties en ook tips om ongemakken die gepaard gaan met ovariële stimulatie, eicelafname of embryoterugplaatsing te verzachten.

Het dagboek bestaat uit een algemeen deel, waar de verschillende technieken en de procedure worden uitgelegd. Daarnaast is er, uitgaande van een grote kans op een eerste mislukking, plaats voor drie verschillende cryo-terugplaatsingen.

De uitvoering van het dagboek straalt rust uit. Bovendien kan de vrouw ‘haar ei’ erin kwijt. Indien het koppel behoefte heeft aan meer, is er achteraan in het boek nog een lijstje met websites waar informatie kan worden opgezocht.

Het allermooiste van het boek is eigenlijk het blauwe leeslint. Een leeslint tussen de pagina’s waar je bent gebleven geeft een boek altijd net dat ietsje meer. De blauwe kleur is natuurlijk niet toevallig gekozen. Blauw is de kleur van de moedergodin, de oervrouw, van Eva en Maria. Blauw is de kleur van de vruchtbaarheid. Het lint lijkt een detail, maar is de ‘finishing touch’ van dit mooie boek. Een originele cadeautip voor vrienden die in dit behandelingscircuit zitten.