Samuel S. Epstein, arts en alom gekend als expert op het gebied van vermijdbare oorzaken van o.a. kanker, schrijft met dit boek, Giftige Schoonheid, een vervolg op en een uitbreiding van het eerder verschenen The Safe Shopper’s Bible. Hij richt zich tot iedere geïnteresseerde consument en wil een aantal mythen i.v.m. cosmetica en producten voor persoonlijke verzorging aan de kaak stellen.

In deze tijd worden cosmetica en producten voor persoonlijke verzorging massaal gebruikt en het aanbod blijft stijgen. Reeds jaren bestaat er een verplichting voor de fabrikanten om op de producten de juiste ingrediënten te vermelden met een aanwijzing van schadelijkheid. Door de gebrekkige regelgeving ter zake en de slinksheid van de producenten, die enkel uit zijn op winstbejag, wordt de consument op grote schaal misleid met het gevolg dat hij onwetend veel kankerverwekkende stoffen in zijn verzorging opneemt.
Samuel S. Epstein wil de consument tonen welke gevaren hij loopt en wil hem helpen bij de keuze van producten. Hij pakt het probleem heel praktisch aan en presenteert zijn ideeën in een logische en duidelijke volgorde. Epstein start vanuit het onderzoek waarom deze producten niet meer gifvrij zijn, bespreekt de reële gevaren ervan en biedt daarna een aantal veilige alternatieven. In dit boek praat hij naast kanker ook over een aantal andere lichamelijke aandoeningen, veroorzaakt door toxische stoffen.

Het is onthutsend te lezen hoe groot het aandeel is van cosmetica en producten voor persoonlijke verzorging in de groei van allerlei soorten van kanker. De dunne huid neemt de producten zeer snel op en die bereiken, via de bloedbanen ongehinderd door tussenkomst van de lever, de organen. Dit gebeurt al bij de foetus die, in de moederschoot, de toxische stoffen van de moeder opneemt via het bloed.
Iedereen loopt onbewust gevaar bij elk verzorgingsritueel. De consument stelt zich bloot aan de luchtverfrisser die voortplantingsafwijkingen en hormoonontregelingen teweegbrengt. Shampoos en conditioners, tandpasta en deodorant, zeep en gezichtsreiniger bevatten allemaal ongewenste kankerverwekkende stoffen.

Samuel S. Epstein bespreekt de gevaren van cosmetica en gezichtsverzorgende producten voor een aantal doelgroepen apart. Hij onderzoekt de gevaren voor de vrouw door de ingrediënten van lippenstift, talkpoeder en parfum onder de loep te nemen. Parfums zijn regelrechte allergie-opwekkers en kunnen leiden tot het ontstaan van astma, hormoonstoringen en dergelijke. Rond de samenstelling van deze geuren bestaat echter een bedrijfsgeheim! Talkpoeder bevat carcinogene elementen en veroorzaakt eierstokkanker (tampons met talkpoeder). Van 33 soorten van lippenstift blijkt 31% lood te bevatten.

De doordringende geuren van de chemische producten in een nagelstudio of schoonheidssalon zijn niet enkel slecht voor de longen maar de producten bevatten o.a. ook carcinogenen. Bepaalde soorten van haarverf, nagellak, kunstnagels, wimperverlenging, mascara e.d. bevatten vaak toxische, kankerverwekkende stoffen die de consument in andere omstandigheden steeds probeert te vermijden.

Zonnebrandcrèmes bevatten eveneens stoffen die gevaarlijk kunnen zijn voor het lichaam. De beschermingsfactor van deze crèmes geeft de zonaanbidder een veilig gevoel maar hij weet niet dat de factor gebaseerd is op verkeerde veronderstellingen. Het foutieve gebruik van de crèmes is verantwoordelijk voor de toename van heel wat vormen van huidkanker. Om de houdbaarheid van cosmeticaproducten (bv. lipglos) te verlengen worden deeltjes van zonnebrandcrèmes toegevoegd met een verhoogd risico op kanker als gevolg.

Antiverouderingsproducten (cosmeceuticals) waarvan momenteel 90% van de cosmeticaproducten bepaalde ingrediënten bevatten en die ook door dermatologen worden voorgeschreven, bevatten toxische stoffen die nergens vermeld worden en die door de producenten zeer vaag als “aanvaardbaar” worden omschreven.

Dit mag dan misschien allemaal erg negatief en fatalistisch klinken, toch wil Samuel S. Epstein de lezers hoop geven door telkens gezonde alternatieven aan te bieden. Maar er is meer nodig.
Volgens hem moet de macht van de cosmetische industrie doorbroken worden. De consumenten aanvaarden al te goedgelovig de ongefundeerde geruststellingen die de industrie hen voorkauwt. Men spreekt hier van misleiding van het publiek op grote schaal. Niemand vraagt een bewijs voor de aanwezigheid van zichtbare of verborgen carcinogenen. De illusie van veiligheid wordt zorgvuldig gecreëerd en niet tegengesproken door overheidsinstellingen omwille van onderlinge belangen. De fabrikanten kunnen gebruik maken van veilige producten als ze dat willen. Maar zolang het bedrijf winstgevend is, bestaat er geen enkele reden om die overschakeling te maken.

De groei van de ‘groene chemie’ en de toenemende beschikbaarheid, algemene acceptatie en betere prijsstelling van biologische ingrediënten en producten zijn al twee gezonde ontwikkelingen. Deodoranten op deze basis geproduceerd werken evengoed als hun chemische broertjes. Deze ontwikkelingen moeten nu dringend gepropageerd worden door universiteiten en wetenschappers.
Hier begint het werk voor de consument, hij kan bepalen hoe de toekomst er zal uit zien. Hij moet zijn recht afdwingen, giftige producten weigeren en een nieuwe afdoende wetgeving eisen. Belastingvoordeel voor de fabrikanten die veilige producten gebruiken, zou ook een stimulans kunnen zijn.

Samuel S. Epstein gebruikt duidelijke taal, staaft zijn uitspraken met tal van voorbeelden en biedt alternatieven. Hij geeft extra informatie aan in de tabellen met ingrediënten en toxische stoffen. Hij slaagt duidelijk in zijn opzet de lezer/consument aan te zetten zichzelf en zijn gezin te beschermen. Maar diezelfde lezer zal zich aan het einde van het boek vast afvragen of de geschiedenis zich niet zal herhalen. De ontwikkeling van de biologische producten ligt in de handen van wetenschappers en industriëlen die misschien uiteindelijk ook zullen handelen in het eigen belang. Bepaalde fabrikanten gebruiken slechts gedeeltelijk biologische producten en gebruiken toch het label ‘biologisch’. Dus ook hier wordt de consument alweer misleid!
Hoe consequent Samuel S. Epstein ook tewerk gaat in het bieden van alternatieven, de lezer is niet echt gerustgesteld en zijn vertrouwen krijgt een grote schok.