Terug naar overzicht

Orgaandonatie bij leven

In België zijn de meeste donororganen afkomstig van overleden donoren. Maar door het grote tekort en dankzij de medische kennis, komt het steeds meer orgaandonatie bij leven voor. Het gaat om organen die niet levensnoodzakelijk zijn (bvb. een nier) of een deel van een orgaan dat terug aangroeit (bvb een leversegment). Meestal gebeurt de donatie tussen familieleden of vrienden maar de relatie tussen donor en ontvanger is, voor meerderjarigen, niet wettelijk bepaald.

De donor moet in de regel ouder dan 18 jaar zijn en in staat om zijn wil te uiten. Zoals bij elke medische ingreep moet men vrijwillig instemmen. Voor men een orgaan (segment) kan schenken moet men grondig door de arts geïnformeerd zijn en zich schriftelijk akkoord verklaren. Het is echter niet voldoende dat de donor bereid is om een orgaan te schenken.

De donor in perfecte algemene gezondheid zijn. De ingreep brengt een aantal medische risico’s met zich mee die men door medische screening vooraf wil minimaliseren. Daarom zullen mensen met een complexe medische situatie of voorgeschiedenis geweerd worden na medische screening. Ook rokers of zwaarlijvige personen komen niet onmiddellijk in aanmerking omdat de ingreep voor hen grotere risico’s inhoudt.

Naast een grondig medisch onderzoek dringt ook een diepgaand gesprek zich op. Het is belangrijk dat de kandidaat-donor voldoende wordt voorgelicht over de operatie en er vrijwillig mee instemt. Een psycholoog verbonden aan het transplantatiecentrum zal nagaan of de donor niet onder emotionele of financiële druk staat om een orgaan af te staan.

Voor minderjarigen zijn de eisen nog strikter. Zij kunnen enkel aan een broer of zus doneren.

Er wordt een register bijgehouden van alle donoren en ontvangers van een orgaan afkomstig van een levend persoon. Zo kan men later precies nagaan of er zich bij donor of ontvanger een complicatie voordoet naar aanleiding van de donatie.

Wat vind je van
De Maakbare Mens?

 

Geef hier je mening

Je winkelmand is leeg.