Terug naar overzicht

Eiceldonatie

Het doneren van eicellen is ingrijpender dan het doneren van sperma. De vrouw die eicellen doneert ondergaat vooraf een hormoonkuur en de afname van de eicellen gebeurt door middel van een vaginale punctie. Het aantal vrouwen dat zich gewoon aanmeldt bij een centrum voor reproductieve geneeskunde om eicellen te doneren is beperkt, waardoor paren die beroep doen op een eiceldonor op een wachtlijst terechtkomen.

Vanwege het tekort aan donoreicellen en omdat men begrijpt dat een vrouw de procedure om eicellen te doneren makkelijker zal doorlopen voor iemand die ze kent, mogen paren ook zelf een eiceldonor aanbrengen. Soms is een zus, schoonzus of goede vriendin bereid om eicellen te doneren. Paren die zelf een eiceldonor aanbrengen, kunnen direct worden behandeld en komen niet op de wachtlijst terecht.

De gedoneerde eicellen worden niet altijd gebruikt voor het paar dat de donor aanbracht, soms doet men aan wisseldonatie. Bij wisseldonatie gaan de eicellen van de donor die paar A aanbracht naar paar B, de eicellen van de donor die door paar B werd aangebracht gaan naar paar A. Op die manier bouwt men toch een anonimiteit in om ingewikkelde familiebanden te vermijden.

Het bewaren van eicellen is moeilijker dan het bewaren van spermacellen. Voor spermadonatie bestaan er al jaren spermabanken, voor eiceldonatie niet. Eicellen kan men nog maar sedert een paar jaren bewaren. Het bewaren van eicellen biedt een oplossing voor jonge vrouwen die een kankerbehandeling moeten ondergaan en daardoor risico op vruchtbaarheidsproblemen lopen. Ook voor vrouwen die het vervullen van hun kinderwens willen uitstellen omdat ze bijvoorbeeld nog geen partner hebben, kan men eicellen bewaren. Het bestaan van een eicelbank biedt ook mogelijkheden voor eiceldonatie, zo kunnen ingevroren eicellen die niet meer gebruikt zullen worden door de vrouw zelf worden gedoneerd.

Bekijk ook even dit:

Je winkelmand is leeg.