Terug naar overzicht

Spermadonatie

Verschillende fertiliteitsklinieken beschikken over een spermabank waar mannen sperma kunnen doneren. Ze krijgen daarvoor een kleine vergoeding. Het sperma ondergaat een kwaliteitscontrole en wordt getest op een aantal aandoeningen. Als het goed wordt bevonden, wordt het opgenomen in de spermabank

In België is spermadonatie anoniem. Op die manier wil men problemen door ongelijke verwachtingen tussen de ouders, de donor en het kind vermijden.

De laatste jaren staat de anonimiteit van donoren ter discussie, ook in ons land. In een aantal ons omringende landen, denk aan Groot-Brittannië en Nederland, is de anonimiteit reeds geheel of gedeeltelijk opgeheven. Kinderen kunnen daardoor beschikken over informatie over de donor en in contact komen met de donor. In deze landen bestaan verschillende systemen om het contact tussen kind en donor te organiseren.

Voorstanders van anonimiteit benadrukken het feit dat veel spermadonoren en wensouders het comfortabeler vinden als spermadonatie anoniem is. Heel wat spermadonoren willen anderen wel helpen, maar ze voelen zich niet betrokken bij het gezin dat dankzij hun gift ontstaat. Heterokoppels houden het feit dat ze beroep deden op een donor soms zelfs geheim. Bij lesbische koppels en alleenstaande vrouwen valt niet te verbergen dat er een donor betrokken was bij het vervullen van hun kinderwens, maar dat neemt niet weg dat ze soms liever een onbekende donor hebben. De voorkeur voor een onbekende donor heeft er meestal mee te maken dat ze graag een leven willen uitbouwen als gewoon gezin, ze willen niet dat er een extra persoon is die betrokken is bij hun leven en het idee dat hun kind contact zou hebben met de donor ervaren ze als bedreigend. De vrees wordt uitgesproken dat een opheffing van de anonimiteit een negatief effect zou hebben op het aantal donoren.

Tegenstanders van de anonimiteit benadrukken het feit dat kinderen soms behoefte hebben aan informatie over de donor, ze willen meer weten over hun biologische/genetische afkomst. Voor zo’n kind kan net het feit dat er een onbekende donor is, ervoor zorgen dat normale vragen die elk kind zich stelt over zijn afkomst of problemen die het heeft met zijn ouders worden uitvergroot. Zij pleiten ervoor dat het kind indien het daar de behoefte aan heeft vanaf een bepaalde leeftijd informatie over de donor moet kunnen verkrijgen.

Er zijn ook donoren die er helemaal geen bezwaar tegen zouden hebben als de kinderen die zijn voortgekomen uit hun donaties met hen in contact zouden treden. Zij zijn bereid om de vragen die deze kinderen hebben te beantwoorden zonder dat ze een centrale rol willen gaan spelen in het leven van die kinderen. Sommige wensouders hebben ook geen probleem met het feit dat de donor bekend zou zijn, voor hen maakt die persoon deel uit van het verhaal en ze beseffen dat het kind misschien vragen zal hebben voor die persoon.

De Belgische wet stelt dat met het sperma van één donor maximaal 6 zwangerschappen tot stand mogen komen. Met deze regel wil men de kans beperken dat twee kinderen van dezelfde donor een paar zouden vormen en op hun beurt samen een kind zouden verwekken. De kans op bepaalde aandoeningen is immers groter als de partners verwanten zijn.

Ook alleenstaande vrouwen en lesbische paren doen voor de vervulling van hun kinderwens beroep op spermadonatie.

België kampt momenteel net als andere landen met een tekort aan donorsperma.

Bekijk ook even dit:

Je winkelmand is leeg.